ورزقان

مرد فقیرى بود که همسرش کره مى ساخت و او آنرا به یکى از بقالى های شهر مىفروخت ،آن زن کره ها را به صورت دایره های یک کیلویى مى ساخت. مرد آنرا به یکى از بقالى های شهر مى فروخت و در مقابل مایحتاج خانه را مى خرید. روزى مرد بقال به اندازه کر...

مرد فقیرى بود که همسرش کره مى ساخت و او آنرا به یکى از بقالى های شهر مىفروخت ،آن زن کره ها را به صورت دایره های یک کیلویى مى ساخت. مرد آنرا به یکى از بقالى های شهر مى فروخت و در مقابل مایحتاج خانه را مى خرید. روزى مرد بقال به اندازه کره ها ش...

آنگاه كه غرور كسي را له مي كني ، آنگاه كه كاخ آرزوهاي كسي را ويران مي كني ، آنگاه كه شمع اميد كسي را خاموش مي كني ، آنگاه كه بنده اي را ناديد ه مي انگاري ، آنگاه كه حتي گوشت را مي بندي تا صداي خرد شدن غرورش را نشنوي ، آنگاه كه خدا را مي بيني و بنده خدا را ناديد ه مي گيري ، مي خواهم بدانم ، دستانت را به سوي كدام آسمان دراز مي كني تا براي خوشبختي خودت دعا كني ؟ " سهراب سپهري " ...

مرهم بودن، چراغی استکه پیش از همه خانه خود شخص را روشن می کند.حرارتی است که پیش از دستِ گیرنده، دست دهنده را گرم می کندو آواز شیرینی است که ابتدا دل خود شخص را آکنده از شادی می کند.وقتی بتوانی یک آرام بخش حرفه ای شوی، خودت تسکین می یابی.وقتی بدانی چگونه تسلای درد باشی، از دردت نوعی ابزار قدرت می سازی و نیرومند می شوی.وقتی تسلای درد بودن را بلد باشی، " خدا " را یافته ای و هرگز تنها نخواهی بود... +نوشته شده در دوشنبه بیستم دی ۱۳۹۵ساعت10:33 توسطمحمود | ...